سایت رسمی کیوان ساکت

ميراث ما

دوشنبه 7 مرداد 1392

در دنياي امروز حفظ و نگهداري ميراث فر هنگي ملت ها از مهمترين وظايف متوليان فرهنگي  به شمار مي ايد

زيرا ملتي كه گذشته تاريخي و فرهنگي خود را نشناسد  نمي تواند به حيات فرهنگي خود  با سر بلندي و افتخار

ادامه دهد و با كوچترين غفلتي جذب ديگر فرهنگها شده و يا فر هنگ بيگانه در ان چنان تاثيري مي گذارد كه به

 كلي از گذشته ي پر افتخار خود دور مي شود.

در چنين شرايطي است كه وظيفه ي حفظ و شناساندن و جمع آوري اين ميراث معنوي با حمايت متوليان  وحاميان

فرهنگ دوست و عاشق ايران به عهده ي  هنر مندان  دلسوخته و كارآمد است.و پر واضح است كه نام و آوازه ي

نيك اين حاميان ميراث معنوي همواره در حافظه ي تاريخ خواهد ماند.

آنچه كه مردم وسرزمين كهن و باستاني ايران را در بين ملل و فرهنگهاي ديگر متمايز مي سازد مو سيقي و ادبيات آن است.

كه به تاييد بزرگاني نظير گوته( شاعر آلماني) و تاگور (انديشمند هندي ) و بسياري ديگر اين ها از پر بار ترين دستاوردهاي فرهنگي

 بشر است در طول صد ها سال . تا آن جا كه گوته در كتاب ديوان شرقي و غربي  خود  چنين مي نگارد ((... اي حافظ اميدوارم

اگر ابديتي باشد من ذورقي باشم در درياي بيكران انديشه ي تو ...)) و بديهي است كه مو سيقي و شعر پارسي چنان از دير باز در

 هم تنيده شده اند كه تفكيك آن ها از هم محال مي نمايد.و نيز تاثير اين دو در

يكديگر در طول اين صد ها سال بر هيچ ذوق حكيم و عقل سليمي پو شيده نيست.

و چه بسيار كتب و مقاله  وتحقيقات بر روي شعر و ادبيات پارسي صورت گرفته تا جاييكه در پاره اي موارد انديشمندان

 و صا حبان ذوق غير ايراني از همتايان پارسي خود پيشي گرفته اند.

بدنيست بدانيم كه ايران تا به امروز پنج هزار شاعر صاحب ديوان را در دامن فرهنگ خود پرورش داده است.

در عوض به همين نسبت توجه به شعر و شاعري چه كم مهري هاكه نشده و چه بي مبا ﻻتي ها كه موجب حرمان اين

فن شريف گشته.چه ميدانيم كه كه به دليل فقدان خط نت ( نگارش  موسيقي ) تا پيش از  سال 1302  مو سيقي ايراني به صورت

شفاهي و سينه به سينه از استدي به شاگردانش منتقل مي شده .و نيز مي دانيم كه اين موسيقي بر  خلا ف ادبيات ( كه ﻻزمه ي درك

آن آشنايي كافي با زبان پارسي است)تاثيري بسيار گسترده بر موسيقي كشورهاي مجاور ايران و بَل خاور دور و اروپا

داشته است. چه به جهت نام نغمه ها چه به جهت گام  مقام ها و چه به واسطه ي  الگو بر داري  از ساز هاي ايراني.

با يك مطالعه و تحقيق ساده براحتي مي توان دريافت  كه چگونه سازهاي ايراني نظير عود-سنتور و دوتار و رباب

پس از اينكه به وسيله اعراب به اسپانيا رده شد و از سوي ديگر سنتور و دوتار مورد توجه اروپاييان قرار گرفت

الهام بخش ساختن سازهاي خانواده ويولون – گيتار و پيانو گرديده است كه شرح جامع آن مجالي ديگر مي طلبد.

انصراف از پاسخ به کاربر
 
نظرات کاربران پیرامون این مطلب
code